تحلیلگر آمریکایی: سیاست ترامپ در قبال ایران هیجانی است

این پژوهشگر و تحلیلگر مسائل بین‌المللی روز سه شنبه در گفت‌وگوی اختصاصی با خبرنگار ایرنا، سیاست خارجی ترامپ را «فوران ناگهانی» (مبتنی بر احساسات و هیجانات) توصیف و اضافه کرد: او چارچوب فکری مشخصی ندارد که سیاست‌هایش را هدایت کند.

دورسی تصریح کرد: او بیش از هر رئیس‌جمهوری که به یاد دارم، بدون فکر کردن به پیامدهای سیاسی سخنانش، صحبت می کند. روشن است که او به حکومت ایران علاقه ای ندارد و این امر تا حدی به دلیل رقابت آن در داخل ایالات متحده و تا حدی هم به این دلیل است که باراک اوباما رئیس‌جمهوری سابق آمریکا در سال ۲۰۱۵ توافق هسته‌ای (برجام) را امضا کرد. از این رو، او می‌خواهد تهران را تحت فشار قرار دهد.

وی درباره دلایل تغییر نظر ترامپ از اقدام احتمالی علیه تهران در پی اعتراضات و ناآرامی های اخیر ایران گفت: به باور من، او از تهدیدهای خود عقب نشینی کرد زیرا متوجه شد که حامیانش در آمریکا نمی خواهند او وارد درگیری با ایران شود. من همچنین گمان می‌کنم که اطرافیان او متوجه شدند که تقابل با ایران آنقدر مبهم است که مشخص نیست ایالات متحده واقعا چه کاری می‌تواند انجام دهد.

وی در عین حال گفت: از آنجا که ترامپ، چارچوب سیاست خارجی ندارد، می تواند خیلی سریع تغییر نظر دهد و تعجب نمی کنم که او اظهارات جدیدی مطرح کند.

متن کامل مصاحبه با این تحلیلگر و استاد دانشگاه آمریکا به شرح زیر است:

سوال: از دیدگاه شما، اهداف رئیس‌جمهوری آمریکا و بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم اسرائیل، در خصوص تقابل با ایران چیست، و چرا ترامپ نظرات خود را تغییر می‌دهد؟

دورسی: نمی خواهم درباره موضع نتانیاهو اظهار نظر کنم، بنابراین بر ترامپ تمرکز می کنم. در دوره نخست ریاست‌جمهوری ترامپ، یکی از نویسندگان نشریه «نشنال ریویو» سیاست خارجی او را «فوران ناگهانی» (مبتنی بر احساسات و هیجانات) توصیف کرد. به نظر من این کاملا درست است. ترامپ چارچوب فکری مشخصی ندارد که سیاست‌هایش را هدایت کند؛ از نظر او، فقط افراد یا کشورها، آنهایی هستند که او آنها را دوست دارد یا دوست ندارد.

او همچنین بیش از هر رئیس‌جمهوری که به یاد دارم، بدون فکر کردن به پیامدهای سیاسی سخنانش، صحبت می کند. روشن است که او به حکومت ایران علاقه ای ندارد و این امر تا حدی به دلیل رقابت آن در داخل ایالات متحده است و تا حدی هم به این دلیل است که اوباما در سال ۲۰۱۵ توافق هسته‌ای (برجام) را امضا کرد. از این رو، او می‌خواهد تهران را تحت فشار قرار دهد.

به باور من، او از تهدیدهای خود در قبال ایران در پی اعتراضات اخیر عقب نشینی کرد زیرا متوجه شد که حامیانش در آمریکا نمی خواهند او وارد درگیری با ایران شود. من همچنین گمان می‌کنم که اطرافیان او متوجه شدند که تقابل با ایران آنقدر مبهم است که مشخص نیست ایالات متحده واقعا چه کاری می‌تواند انجام دهد.

سوال: از منظر حقوق بین‌الملل، پیامدهای تقابل یا تهدید به زور ایالات متحده در امور داخلی سایر کشورها برای نظم حقوقی بین‌المللی، حاکمیت دولت و اعتبار نهادهای بین‌المللی چیست؟

دورسی: این پرسشی گسترده‌ است. نخست باید در نظر داشت که حقوق بین‌الملل هم پیچیده و هم از نظر اجرایی، قدرت محدودی دارد. فاحش‌ترین نقض حقوق بین‌الملل در سال‌های اخیر، تهاجم روسیه به اوکراین بود و پاسخ های محدودی به این حمله وجود داشت. ما اقتصاد روسیه را از هرگونه تجارت جهانی قطع نکرده ایم یا از نیروی نظامی علیه آن استفاده نکرده ایم. اوکراین حمایت اخلاقی و نظامی زیادی برخوردار شده، اما نه آنطور که می توان انتظار داشت.

اما، دوم، واقعیت این است که ایالات متحده پس از سال ۱۹۴۵ به دنبال ایجاد سیستمی از قوانین بین المللی و هنجارهایی بوده است که بر اساس آنها کشورهای قدرتمند نباید کشورهای کوچکتر و همچنین روابط اقتصادی بین المللی را تهدید کنند. بنابراین، زمانی که ایالات متحده به طور آشکار و مکرر، این هنجارها را نقض می کند، بنیان های این نظم بسیار بیش از هر زمانی که کشوری دیگر چنین می کند، دچار تزلزل می شود. در فاصله سال‌های ۱۹۴۵ تا ۲۰۱۷، ایالات متحده قطعا بی‌نقص نبود، اما کشورهای جهان عموما اعتماد داشتند که در بیشتر مواقع، مسیر درست را انتخاب می‌کند اما ترامپ، این سرمایه اعتماد را به‌طور کامل تخریب کرده است.

سوال: سناریوهای بالقوه‌ای که ایالات متحده ممکن است در قبال جمهوری اسلامی ایران دنبال کند، چیست؟

دورسی: در دنیای ترامپ، هر چیزی ممکن است اما فکر نمی‌کنم که او واقعا به دلیل ناآرامی های اخیر، مداخله نظامی کند. به نظر من اگر هم در این زمینه تصمیمی بگیرد، که به نظر من بعید است، حدس من این است که کشورهای عضو سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) کمکی در این زمینه به آمریکا نخواهند کرد.

کرک دورسی (Kurk Dorsey) استاد تاریخ در دانشگاه نیوهمپشایر آمریکا و پژوهشگر مسائل بین‌الملل است. او به عنوان یک تحلیلگر مسائل سیاست خارجی آمریکا شناخته می‌شود که نظراتی درباره روابط ایران و آمریکا، مذاکرات منطقه‌ای، و مواضع دولت‌های مختلف آمریکا (از جمله ترامپ) در قبال خاورمیانه ارائه می‌دهد.